sonsuzlugun bitimi

 Yaşamımı bezeyen süslü gevezem, kuru bir sayfalık kağıdın üstününü işgal eden sözcüklerden başka bir hediyem yok bu gün. Masalları kötülerden ayıklamak sandığın kadar basit değil ne yazık ki.

 Utanıyorsam da biricik kızım seni böyle bir dünyaya getirdiğime, suskun kaldığımı sanma.

 Gelişin umudumu emzirdi, hıncımızı biledi. Daha bir sıkı sarılıyoruz küreklere. Gülüşlerin yapışsın diye yüzüne, zorlugu meslek edinmiş baban, acıyı bileylenmiş annen seve seve sırtlıyor güçlükleri.

 Düşersek bir gün soluksuz koşuda, gücümüz tükenir de yok olursak sen devralacaksın bayrağı, bundan kuşkumuz yok. Tıpkı daha önce yaşamış kardeşlerin gibi. Onurlu, sevecen, ve üretken olacaksın. Bizim yüreğimiz çünkü, nefretin değil sevdanın üretildiği tezgah değil mi?

 Yüreğinin kapısını açık tut kızım, açık tut barışa, kardeşliğe, eşitliğe ve aşka. Çünkü aşk karanlıkta parlayan tek ışıktır bizim olan.